طراحی وب سایت

بازی too human قرار بود برای کنسول هایی نظیر پلی استیشن یا گیم کیوب ساخته بشود اما به دلایلی ساخت آن تا امسال طول کشید و به صورت انحصاری برای ایکس باکس 360 آمد. سبک بازی نقش آفرینی اکشن است که به خاطر کم بودن مولفه های نقش آفرینی می شود آن را یک اکشن سوم شخص نامید. پیش از عرضه too human خیلی ها انتظار یک داستان قوی و جالب و مکانیک نبرد ضعیفی را داشتند، اما محصول نهایی دقیقا برعکس است. یعنی مبارزه ها خوب از کار درآمده اند ولی داستان چنگی به دل نمی زند.از بخش خوب بازی شروع می کنیم. در یک بازی نقشآفرینی اکشن که همه وقتتان صرف مبارزه با لشکریان دشمن می شود، اگر سبک مبارزه خوب نباشد بازی هیچ ارزشی نخواهد داشت. سازنده های too human برای درگیری ها دو نوع راه دور و تن به تن را ارائه داده اند. در مبارزه های تن به تن سلاح های سرد نظیر شمشیر، پتک یا گرز به کار می آیند و در مبارزه های از راه دور انواع سلاح های گرم مانند نارنجک انداز یا هندگان های دوتایی. تقریبا امکان ندارد که بتوانید با تکیه بر تنها یکی از این روش ها به جایی برسید. برای موفقیت در too human باید از هر دو سبک استفاده کنید. شمشیرزدن ها با استفاده از آنالوگ سمت راست دسته انجام می شوند؛ چیزی که تا به حال در بازی های دیگر ندیده بودیم. کافی است آنالوگ رابه طرف دشمن ها نگه دارید تا بالدور خودش را به طرف آنها پرت کند و ضربه بزند. چند ضربه های ترکیبی هم از حرکت دادن همین آنالوگ تشکیل می شوند. اما دو مشکل اساسی در مبارزه ها وجود دارد که باعث می شود به راحتی ازtoo human زده بشوید. اول زاویه دوربین است که به صورت خودکار حرکت می کند و کنترل آن دست شما نیست. البته با زدن یک دکمه دوربین سریع به پشت بالدور میآید اما زدن این دکمه اضافه وسط یک مبارزه سخت و طولانی واقعا آزار دهنده است. بازی هیچ قابلیت قفل کردن روی هدفی ندارد و برای نشانه گرفتن هدف مورد نظر مشکل زیادی خواهید داشت. اگر این هدف پشت سر شما و خارج از محدوده دید دوربین باشد مشکل مضاعف می شود. مبارزه با معدود غولا خرها اصلا خوب نیستند. مبارزه با غولا خر نهایی به شدت روی اعصاب است و برای کشتنش باید انرژی زیادی مصرف کنید.مشکل پایه ای بعدی این است که شما هیچ انگیزه ای برای مبارزه خوب و زنده ماندن ندارید، چون بالدور هیچ وقت نمی میرد. هر وقت دشمن ها بالدور را از بین ببرند یک ولکیری از آسمان نازل می شود و او را دوباره از همان جا احیا می کند. بعد از احیا شدن همه کارهایی که کرده اید باقی مانده اند و اگر مثلا نیمی از جان دشمن ها را گرفته بودید، آنها کماکان با جان نیمه به شما حمله می کنند. تنها جریمه شما بعد از هر بار اسپان شدن، مستهلک شدن زره ها و تجهیزات است. این موضوع باعث می شود که هیچ انگیزه ای برای تقویت خصوصیات دفاعی نداشته باشید و اصلا دو کلاس اصلی بازی که خصوصیات دفاعی دارند به درد نخور می شوند. این موضوع نشان می دهد که مبارزه ها اصلا بالانس نیستند. اگر قابلیت اسپان شدن را از بازی بگیرید، مبارزه ها بسیار سخت هستند و اگر اسپان شدن را به آنها اضافه کنید بسیار ساده. از نظر گرافیکی too human حرفی برای گفتن ندارد. با اینکه محیط ها فوق العاده بزرگ و عظیم هستند و از دور زیبا به نظر می رسند، اما در جزئیات بسیار ضعیف هستند. مدل کاراکترها و انیمیشن آنها اصلا خوب نیست. دموی اول بازی که باید شما را جذب کند، به خاطر انیمیشن بسیار ضعیف کارکردی معکوس دارد. 4مرحله اصلی بازی از نظر حال و هوا تقریبا شبیه به هم هستند و پس از مدتی از دیدن رنگ ها و بافت های یکنواخت در مراحل خسته می شوید. داستان too human در مورد بالدور، یکی از الهه های اسطوره های اسکاندیناوی است. بالدور به همراه دیگر الهه ها (که aesir نام دارند) به شکل انسان درآمده اند و در میان آنها زندگی می کنند. در دنیای too human که در آینده رخ می دهد، انسان ها مورد هجوم ماشین ها و آدم آهنی های دست ساز خودشان قرار گرفته اند. ایزیرها وظیفه شان محافظت از انسان هاست. داستان می توانست خیلی بهتر از اینها باشد اما بسیار ضعیف و بدون هیجان نوشته شده است.به عنوان یک بازی پرهزینه و یک عنوان انحصاری، too human یک شکست کامل برای مایکروسافت و سیلیکون نایتز است. امیدواریم برای شماره های بعدی نقاط ضعف برطرف شوند. دنیای too human می تواند سوژه بسیار خوبی برای بازی های متعدد در آینده باشد. سید طه رسولی

منبع : جام جم آنلاین  تاریخ : 7   مهر   1387  شاخه : بازی